1. I videh drugog andjela jakog gde silazi s neba, koji bese obucen u oblak, i duga bese na glavi njegovoj, i lice njegovo bese kao sunce, i noge njegove kao stubovi ognjeni;
2. I imase u ruci svojoj knjizicu otvorenu, i metnu nogu svoju desnu na more, a levu na zemlju.
3. I povika glasom velikim, kao lav kad rice; i kad on povika, govorase sedam gromova glasove svoje.
4. I kad govorise sedam gromova glasove svoje, htedoh da pisem, i cuh glas s neba koji mi govori: Zapecati sta govorise sedam gromova, i ovo ne pisi.
5. I andjeo kog videh gde stoji na moru i na zemlji, podize ruku svoju k nebu,
6. I zakle se Onim koji zivi va vek veka, koji sazda nebo i sta je na njemu, i zemlju i sta je na njoj, i more i sta je u njemu, da vremena vec nece biti;
7. Nego u dane glasa sedmog andjela kad zatrubi, onda ce se svrsiti tajna Bozija, kao sto javi svojim slugama prorocima.
8. I glas koji cuh s neba, opet progovori sa mnom i rece: Idi i uzmi knjizicu otvorenu iz ruke onog andjela sto stoji na moru i na zemlji.
9. I otidoh k andjelu, i rekoh mu: Daj mi knjizicu. I rece mi: Uzmi i izjedi je; i gorka ce biti u trbuhu tvom, ali u ustima bice ti slatka kao med.
10. I uzeh knjizicu iz ruke andjelove, i izjedoh je; i bese u ustima mojim kao med slatka, a kad je izjedoh, bese gorka u trbuhu mom.
11. I rece mi: Valja ti opet prorokovati narodima i plemenima i jezicima i carevima mnogima.
