1. A Joni bi vrlo nedrago, i rasrdi se.
2. I pomoli se Gospodu i rece: Gospode! Ne rekoh li to kad jos bejah u svojoj zemlji? Zato htedoh pre pobeci u Tarsis; jer znah da si Ti Bog milostiv i zalostiv, spor na gnev i obilan milosrdjem i kajes se oda zla.
3. Sada Gospode, uzmi dusu moju od mene, jer mi je bolje umreti nego ziveti.
4. A Gospod rece: Je li dobro sto se srdis?
5. I Jona izidje iz grada, i sede s istoka gradu i nacini onde kolibu, i sedjase pod njom u hladu da vidi sta ce biti od grada.
6. A Gospod Bog zapovedi, te uzraste tikva nad Jonom da mu bude sen nad glavom da mu pomogne u muci njegovoj; i Jona se obradova tikvi veoma.
7. Potom zapovedi Bog, te dodje crv u zoru sutradan, i podgrize tikvu, te usahnu.
8. I kad ogranu sunce, posla Bog suv istocni vetar; i sunce stade zeci Jonu po glavi tako da obamirase i pozele da umre govoreci: Bolje mi je umreti nego ziveti.
9. A Bog rece Joni: Je li dobro sto se srdis tikve radi? A on rece: Dobro je sto se srdim do smrti.
10. A Gospod mu rece: Tebi je zao tikve, oko koje se nisi trudio, i koje nisi odgajio, nego jednu noc uzraste a drugu noc propade.
11. A meni da ne bude zao Ninevije, velikog grada, u kome ima vise od sto i dvadeset hiljada ljudi koji jos ne znaju sta je desno sta li levo, i mnogo stoke?
