1. I zivljase Izrailj u Sitimu, i narod stade ciniti preljubu sa kcerima moavskim.
2. One pozivahu narod na zrtve svojih bogova, i narod jedjase, i klanjase se bogovima njihovim.
3. I Izrailj prionu uz Velfegora; i razgnevi se Gospod na Izrailja.
4. I rece Gospod Mojsiju: Uzmi sve knezove narodne, i obesi ih Gospodu prema suncu, da se odvrati gnev Gospodnji od Izrailja.
5. I rece Mojsije sudijama Izrailjevim: Pobijte svaki svoje koji su prionuli uz Velfegora.
6. I gle, jedan izmedju sinova Izrailjevih dodje i dovede k braci svojoj jednu Madijanku na oci Mojsiju i na oci svemu zboru sinova Izrailjevih; a oni zaplakase na vratima satora od sastanka.
7. A kad to vide Fines, sin Eleazara sina Arona svestenika, usta isred zbora i uze koplje u ruku;
8. I udje za covekom Izrailjcem u sator, i probode ih oboje, coveka Izrailjca i onu zenu, kroz trbuh, i presta pogibija medju sinovima Izrailjevim.
9. I izgibe ih od te pogibije dvadeset i cetiri hiljade.
10. Tada rece Gospod Mojsiju govoreci:
11. Fines, sin Eleazara sina Arona svestenika odvrati gnev moj od sinova Izrailjevih otvorivsi revnost za me medju njima, da ne bih istrebio sinove Izrailjeve u revnosti svojoj.
12. Zato mu kazi: Evo dajem mu svoj zavet mirni.
13. I imace on i seme njegovo nakon njega zavet svestenstva vecnog, jer revnova za Boga svog i ocisti sinove Izrailjeve.
14. A coveku Izrailjcu ubijenom, koji bi ubijen s Madijankom, bese ime Zamrije, sin Salmanov, knez od doma oca svog od plemena Simeunovog.
15. A ubijenoj zeni Madijani bese ime Hazvija, kci Sura kneza narodnog u domu oca svog medju Madijanima.
16. I rece Gospod Mojsiju govoreci:
17. Zavojstite na Madijane, i bijte ih;
18. Jer oni zavojstise na vas prevarama svojim, i pretvorise vas Velfegorom i Hazvijom kcerju kneza madijanskog, sestrom svojom, koja bi ubijena u dan pogibije koja dodje s Fegora.
