Pise: Episkop kanadski Georgije

  Blagodacu Duha Svetoga koji je zivot Crkve, koji ozivotvoruje Crkvu Hristovu, koji od ribara stvori apostole i od neukih prosvetitelje, izli svoju blagodat na novoizabranom i hirotonisanom igumanu Manastira Decana, visokodostojnom arhimandritu Teodosiju.

  Blagodaran sam Bogu sto mi je omogucio da ucestvujem u ovoj velikoj tajni, da sagledam zivot i zivljenje preostalih nekoliko manastira na Kosovu, i da ovo svjedocim:

  Po predivnom Bozijem danu, sabrani u Manastiru Sopocani, krenuli smo u koloni autobusa preko Ribarica odakle se duboko, u planini, video Manastir Crna Reka. Crna samo po imenu ali jedan od rasadnika monastva, iz koje je izniklo samo u poslednje vrijeme nekoliko igumana i tri arhijereja Srpske crkve.

  Put nas je vodio preko Rozaja i Kule, odakle smo nastavili pod snaznom pratnjom i obezbjedjenjem KFOR-a, snaga medjunarodne zajednice, koji su danas, na zalost, jedini garant da se bar u tih nekoliko preostalih srpkih enklava moze doci i otici.

  Bilo je veoma dirljivo gledati predivne obrise dalekih planina, plodnih polja i bogatih pasnjaka kolijevke srpstva, Kosova i Metohije. Posle vise od cetiri sata voznje pod pratnjom, bez problema smo stigli u Manastir Decane. Tu se sakupilo manastirsko bratstvo od preko 30 monaha i jos toliko iz drugih kosmetskih manastira. Patrijarha docekuju radosna srca i suznih ociju, sa "Dobro nam dosli"! Posle cjelivanja mostiju Svetog kralja Stevana Decanskog, uslijedilo je okrepljenje u manastirkoj gostionici, a potom i bdenije.

  Po starodrevnom pravoslavnom obredu, narecenje je bilo u priprati crkve, gdje su, podobno svetim apostolima, sjedili arhijereji sa prosforom i casom vina. U toj svecanoj trpezi ljubavi, pored svjatjejseg Patrijarha Pavla, bili su nadlezni vladika Artemije, mitropoliti: crnogorsko-primorski Amfilohije, (kazanski-grcki) Amvrosije, veleski Jovan te episkopi: niski Irinej, zvornicko-tuzlanski Vasilije, budimski Lukijan, kanadski Georgije, backi Irinej, srednjoevropski Konstantin, vranjski Pahomije, sumadijski Jovan, budimljansko-niksicki Joanikije, zahumasko-hercegovacki Grigorije, jegarski Porfirije, vikarni episkop velicki Joakim i Atanasije, umirovljeni episkop iz Hercegovine.

  Treba napomenuti da su pored narecenoga Teodosija bili i jos dva izabrana za episcope: svestenomonasi Jovan (Puric) i Maksim (Vasiljevic), cije ce se rukopolozenje, ako Bog da, obaviti dok ovaj broj Istocnika bude otstampan. Ovom prilikom cestitamo i njima i narocito novoizabranom za Episkopa gornjokarlovackog G. Gerasimu (Popovicu), koji ce u tesko vrijeme i u jos tezim uslovima nastaviti djelo Bozije - vodjenje Crkve Bozije u Gornjokarlovackoj eparhiji.

  Posebno dirnuti paznjom sestara Manastira Pecke Patrijarsije, gdje smo vecina od nas nasli utociste, ostali smo preko noci u tihovanju i molitvi Bogu i brojnim svetiteljima cije svete mosti pocivaju u tom Manastiru. Ujutro, uz blagoslov Presvete Bogorodice, ikone koju je Svrti Sava donio iz Svete zemlje, a pisala ruka apostola i evandjelista Luke, krenusmo nanovo u Decane. I ponovo obavezna vojna pratnja, ratno stanje bez dejstava, kako neko rece. Dodjosmo, obukosmo se, Bogu pomolismo, i blagodatnu silu Boziju prizvasmo na novorukopolozenog episkopa lipljanskog Teodosija.

  Zahvaljujuci dobroj koordinaciji KFOR-a, medju kojima najsvjetlije ime nose oni iz Italije i Spanije, stigao je veliki broj vjernika iz srpskih oaza na Kosmetu u kojima jos zivi nesto Srba.

  Zapazeni su bili, pored onih kosovskih prestavnika vlasti, ministar prosvete gospodjica Ljiljana Colic, ministar za dijasporu Vojislav Vukcevic i predstavnici medjunarodne zajednice: predstavnici americke, britanske, francuske i italijanske kancelarije; komadant italijansko-nemackih vojnih snaga G. Eriko Danilo. Sefa UNMIK-a je prestavljao G. Johanes Regensberg, zamenik sefa politickog odseka. Sa njim sam imao prijatan i interesantan razgovor o radu i satnju misije koju vrsi.

  Nama draga i na Istocnikovim svecanostima cesto i rado vidjena Svetlana Stevic odusevila je sve prisutne izvodjenjem izvornih kosovskih pjesama. I pjesnik Ranko Djinovic, iz Djakovice, izrecitovao je pjesmu iz svoje zbirke o Decanima.

  Domacinskim - decanskim ispracajem, zavrsili smo ovi svecanost i uz molitve Svetom Kralju, pod pratnjom KFOR-a, vratili se puni utisaka, ohrabreni za molitvenu revnost i istrajnost monaha i srpskog naroda, preostalih u Kolijevci srpskoj...